|
Na enkele tientallen
jaren gewerkt te hebben in verschillende kleuterscholen, met kinderen
van alle niveaus, heb ik kunnen vaststellen hoezeer ze, mettertijd, zenuwachtiger,
geërgerd, luidruchtiger, etc
worden.
Net zoals wij, baden ze in een wereld van lopen en opwinding met
als gevolg dat veel kinderen door gebrek aan concentratie niet ten volle
hun mogelijkheden kunnen uitbuiten.
Ik heb dus een middel
gezocht om het kind de gelegenheid te bieden zich te ontspannen om opener
te zijn voor leerprocessen.
Psychomotoriek en lichamelijke expressie staan op het programma van heel
wat scholen maar dat volstaat niet om de innerlijke spanningen los te
laten en om te leren om zich zelf weer in evenwicht te brengen.
Mijn persoonlijke
ervaring heeft ook een bepalende rol gespeeld bij mijn beslissing om de
kinderen van mijn klas ontspanningstechnieken bij te brengen.
Enkele jaren geleden, toen ik werd overmand door een zenuwinzinking en
niet in staat was om er alleen uit te geraken, heb ik, zonder er echt
in te geloven, aanvaard om deel te nemen aan een reeks van sensitieve
massage.
Zeer snel voelde ik me beter, was ik aandachtiger voor wat me omringde
en waren mijn zintuigen wakkerder.
Ik heb toen beseft, hoezeer mijn zintuiglijke ontvankelijkheid vaag was
geworden in de loop der jaren.
Wat een plezier om deze gewaarwordingen terug te vinden en ze elke dag
te voelen verfijnen.
Ik was de muziek vergeten die bij me tranen van emotie kon doen vloeien,
ik was de kleuren van de herfst vergeten, die me rillingen bezorgde, ik
was vergeten hoe een hand op mijn schouder me kon doen trillen.
Ik herondekte ineens alles, ik her-leefde!
Het feit van weer voeling te hebben met mezelf maakte een grote openheid
van mezelf mogelijk naar de buitenwereld en de anderen toe.
Het is deze ervaring die me op de weg zette van de massage voor de kleine
kinderen in klasverband.
Bij de geboorte is
de baby, omwikkeld, gewiegd en gestreeld en heel dicht bij het gevoelsleven,
het lichaam dat spreekt.
Het kind van 3 of 4 jaar draagt nog fris in zich wat wij, volwassenen,
vergeten zijn. Het is aan ons, opvoeder, hem te helpen dit gevoel van
het aanraken dat ontspant, te bewaren. Massage is één van
deze middelen.
Ik heb dus een persoonlijke
vorming en een stage van massage voor kinderen ondernomen en vervolgens
heb ik een massage atelier in mijn klas opgericht.
|
|