Dit massage atelier
kadert binnen een actieve pedagogie,
in een klas waar de nadruk ligt op
een openheid naar de ander,
de expressie van de gevoelens en de autonomie.
Bekommerd om een goede gevoelsmatige en sociale
ontwikkeling van het kind,
heb ik in de klas de technieken
ingevoerd van de methode PRODAS (PROgramme
de
Développement Affectif et Social = programma voor
de
gevoelsmatige en sociale ontwikkeling ), ook Magische Cirkel genoemd.
Met behulp van spelletjes leert het kind zijn gevoelens te zeggen en zich
bewust te worden van z'n goede eigenschappen en z'n krachten.
Hij wordt
aanvaard zoals hij is.
Leren onderhandelen en op een positieve manier communiceren maakt
ook
deel uit van mijn voorrangen in het leven van de klas.
Dit om te zeggen dat de sfeer van respect die heerst in de klas gunstig
is voor de massage sessies. Geholpen door mijn opleiding en, rekening
houdend met de noden van de
kinderen, zijn we, langzaamaan,
overeengekomen welke momenten tijdens
de dag het beste pasten
en waar en hoe we ons installeren.
Ziehier het resultaat
van onze pogingen, rekening houdend met deze
groep van kinderen, dit lokaal
et het lessenrooster van deze school:
- Het beste moment
- Verloop van de sessie
- De eerste sessies
- Naar zelfstandigheid
- Een hulpmiddel
- Concrete voorbeelden van zelfstandigheid
Het beste moment :
Wanneer het kind nood heeft aan de innerlijke rust terug te vinden.
De speeltijd op het middaguur duurt lang. De kinderen komen
opgewonden en moe terug in de klas. Op dat moment hebben ze
nood aan rust, stilte en innerlijke luister.
Maar, vooraleer aan de sessie te beginnen, bereiden de kinderen
er zich lichamelijk en mentaal op voor. Ze gaan naar toilet, wassen
hun handen, lessen hun dorst, installeren zich comfortabel en
wachten tot hun ademhaling rustig wordt.
Een klein ritueel kan het kind helpen zich terug "bij z'n innerlijke centrum"
te brengen, zich met zichzelf terug één te laten worden vooraleer
te beginnen met de massage: hij wrijft zijn handen krachtig tegen mekaar
en plaatst ze vervolgens op zijn hoofd (op het hoofd van de ander indien
ze met 2 werken) terwijl hij vraagt: " Is er iemand?"
Hij zal antwoorden wanneer hij voelt dat hij klaar is
(of de ander wanneer ze met 2 werken): "ja, ik ben er!".
Dan kan de sessie beginnen.
Verloop van de sessie
De eerste dagen duurt de sessie niet langer dan 10 minuten.
Geleidelijk aan kan ze verlengd worden maar niet te lang.
Deze activiteit moet aangenaam blijven.
De massage wordt soms alleen uitgevoerd (ieder voor zich),
soms per twee. Sommigen verkiezen zich zelf te masseren,
en dat wordt gerespecteerd!
Bij de eerste sessies, of men op zichzelf masseert of elkaar
masseert, zijn enkele kinderen terughoudend. Ze kijken dan toe
(op voorwaarde dat ze niet storen!) tot op de dag dat ze
beslissen om het te proberen. (In het algemeen duurt dit niet lang).
De individuele massage :
Sommige lichaamsdelen worden enkel door het kind zelf
gemasseerd : Het gezicht, de borstkast, de buik, de benen en de voeten.
Het kind zit dan in kleermakerszit op een tapijt of op een kussentje
. (Het kind zit op voor de borstkast en de buik)
De massage per twee :
De rollen worden van bij het begin duidelijk afgelijnd :
Er is diegene die geeft en diegene die ontvangt.
Voor het hoofd, de nek, de schouders en de rug :
Diegene die geeft zet zich op z'n knieën en zit op z'n hielen,
achter diegene die hij zal masseren.
Diegene dieontvangt zit in kleermakerszit. Hij is ontvankelijk en ontspannen.
De individuele massage of de massage per twee :
- het hoofd, de nek.
- de armen en handen: de kinderen zitten met hun gezicht naar elkaar.
De
eerste sessies
Elk jaar worden tijdens
de eerste weken de sessies geleid door
een volwassene tot de kinderen zich deze techniek eigen maken.
Reeds na 5 of 6 sessies installeert zich een natuurlijke rust en
stilletjes aan, beginnen de kinderen naar zichzelf te luisteren of,
naar de gevoelens van de andere wanneer ze met per twee oefenen.
Er wordt een klimaat van respect, vrijheid en luister gecreëerd.
Diegene die ontvangt uit zachtjes wat hij voelt:
"Je klopt te hard!"
"Ik heb die kleine klopjes vanonder aan men rug graag!"
Diegene die geeft, probeert zijn bewegingen dan aan te passen.
Elke oefening word gevolgd door een kleine pauze, de tijd om
even het effect te voelen dat het met zich meebrengt.
Aan het einde van de sessie bedankt het kind dat zich heeft
laten masseren diegene die hem heeft geholpen om zich te ontspannen.
Dit moment van de dag wordt in het algemeen onder het teken van
het respect (voor zichzelf en voor de ander), de luister en de
communicatie geplaatst.
Deze benadering creëert banden tussen de kinderen.
Ze ontdekken een warmere manier van in contact te treden met de ander.
Reeds enkele weken na het begin van het schooljaar, merken collega's
de bijzondere kalmte en de geest van aandacht voor de andere op
die in deze groep heerst.
Naar zelfstandigheid
Later in het jaar, laat ik aan de kinderen meer autonomie op dit
gebied, om hun de keuze te laten hoe ze hun massage wensen
en of ze alleen of per twee willen werken en welk deel van het
lichaam ze wensen te (laten) masseren. Tijdens het atelier,
doen ze niet noodzakelijk allemaal dezelfde bewegingen.
Elk werkt op zijn ritme en beslist om alleen een massage te doen
of per twee. Ik probeer hen bewust te maken van de bewegingen
die hen goed kunnen doen. Kortom: naar zijn lichaam luisteren,
de handelingen te voelen die geschikt zijn. Ik laat hen ook toe
zich tijdens de dag soms even af te zonderen opdat ze hun
"batterijen kunnen opladen" als ze dat nodig achten.
Zoals ze het zo goed kunnen zeggen: "ik zal in vorm zijn daarna!"
anders gezegd: "ik zal aandachtiger zijn, geconcentreerder!"
In het geheel, voelen ze op het einde van het schooljaar, het
welzijn dat enkele geëigende bewegingen met zich mee kunnen
brengen of het nu op zichzelf aangebracht is of met behulp van een vriend.
Een hulpmiddel
Om zich de verschillende sessies van de massage te herinneren,
vroegen de kinderen om afbeeldingen. Ik heb hen voorgesteld
elk een scène te tekenen. Deze tekeningen werden verzameld in
een map die de kinderen raadplegen zoals ze willen.
Het is moeilijk om een idee te hebben van hoeveel voordeel het
kind haalt uit wat een volwassene hem voorstelt.
Maar ik denk dat op het einde van het schooljaar, velen de zin
van de massage begrijpen en hoe de map te gebruiken, die een
onmisbaar hulpmiddel is om zelfstandig te zijn op dat gebied.
De ouders, van hun kant, wensen een kopie om hun kinderen
te ondersteunen die thuis met hen of met de broers of zussen
graag deze kleine handelingen, die zo weldadig zijn, herhalen.
Concrete voorbeelden van zelfstandigheid
- Ter gelegenheid van een werk over de indianen van Amerika,
was samen met de kinderen een grote tipi gebouwd in de klas.
Op het einde van het project, tijdens de grote opruim, hebben
de kinderen voorgesteld om de indianenwoonst in de klas te
laten staan. Ze hebben deze de "tipi van de stilte" gedoopt en
hebben besloten van deze voor te behouden voor rustige
activiteiten (lezen, muziek, individuele massage, …)
Deze tipi heeft veel succes gehad. Op elk uur van de dag waren
er enkele kinderen, de een met een boek in de hand, de ander,
met zijn duim in de mond, liggend op een kussen, en dan 2 of 3
kinderen, verzameld rond het massage boek, terwijl ze elkaar
masseren. De kinderen die een beetje lawaaierig waren in deze
ruimte, voorbehouden voor de stilte, werden vriendelijk
weggejaagd door de liefhebbers van de rust.
-Op een morgen ben
ik aangekomen in de klas terwijl ik aan de
kinderen uitlegde " vandaag ben ik niet opperbest, ik heb hoofdpijn.
Ik zal jullie dus vragen van niet teveel lawaai te maken!".
Twee kleine meisjes zijn vlug op me afgekomen :
"ik zal je schouders en rug masseren."
Deze twee voorbeelden tonen aan dat sommige kinderen zeer goed
het belang vatten van de innerlijke stilte van de ontspanning en
van de massage..